ژان لوک گدار سینمای سیاسی و پرشور خود را به بریتانیا می‌آورد و به بررسی نشانه‌های انقلابی در جامعه اواخر دهه ۶۰ بریتانیا می‌پردازد. این اثر که به صورت مونتاژی از اقدامات سیاسی پراکنده و گوناگون ساخته شده (در راستای اقتباس گدار از تکنیک‌های تبلیغاتی ژیگا ورتوف، کارگردان شوروی)، طیف متنوعی از تصاویر را ترکیب می‌کند؛ از دانشجویانی که درباره گروه بیتلز بحث می‌کنند تا خط تولید کارخانه ام‌جی در آکسفوردشر، که همگی با شعارهای سیاسی روی صفحه نمایش تزیین شده‌اند.